یک معمار ایرانی

نویسنده : نویسنده - ساعت ٥:۳۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱٠/٩

دوست خوبی امروز ایمیلی برای من فرستاده به عنوان انواع دروغ و مطلبی رو از مجله توفیق 1350 نقل کرده در این مورد.....آقا این اصل قضیه هست...یعنی آخرین مدل دروغی که تو این مطلب هست اتفاقی است عادی در ایران و غریب در هرکجای دیگه دنیا.....از سالها پیش که پای من به بعضی از جلسات باز شد دقیقا بدون اینکه این مطلب رو خونده باشم این حس رو داشتم که الان اتفاق مهم این جلسه این بود که چرا همچین نوعی از دروغ بدون هیچ واکنش خاصی گفته و شنیده میشه و انگار بخشی از دستور جلسه هست که کسی لااقل تعجب نمیکنه.....؟

اینم مطلب مورد اشاره:

در شماره 9 مجله هفتگی توفیق درسال 1350 آقای دکتر عباس توفیق مطلبی درباره دروغ در بخش ته مقاله نوشته بود که عینا در زیر نقل می شود

................

دروغ هم مثل خیلی دیگر از احتیاجات روزمره اجتماع ما انواع و اقسام دارد

نوع اول دروغ این است که: من دروغ می گویم. من می دانم که دروغ

می گویم. ولی شما نمی دانید که من دروغ می گویم

این یک دروغ طبیعی است که در همه ی کشورها هم همینطور است

نوع دوم دروغ این است که: من دروغ می گویم.من می دانم که دروغ می گویم. شما هم می دانید که من دروغ می گویم

این دروغ هم باز قابل هضم است

نوع سوم دروغ این است که: من دروغ می گویم. من می دانم که دروغ می گویم. شما هم می دانید که من دروغ می گویم. من هم می دانم که شما هم می دانید که من دروغ میگویم !!!

این احمقانه ترین نوع دروغ است. دروغی که همه می دانند و کسی را فریب نمی دهد و فقط گوینده را مفتضح می کند و مردم را عصبانی

:ولی ازاین نوع دروغ مفتضحانه تر و احمقانه تر هم وجود دارد

نوع چهارم دروغ این است که: من دروغ می گویم. من می دانم که دروغ می گویم. شما هم می دانید که من دروغ می گویم. من هم می دانم که شما می دانید که من دروغ می گویم. شما هم می دانید که من هم می دانم که شما هم می دانید که من دروغ می گویم !!!!

امروزه درکشور ما در اغلب زمینه ها این نوع دروغ رایج شده و هر که را در این رشته از دروغ بیشتر دست داشته باشد استادتر و سیاستمدارتر می شناسند